Πως έγινα ένας Επαγγελματίας Παίκτης του Μπλάκτζακ

Ήταν Αύγουστος του 1998 όταν πρωτογνώρισα τον άνθρωπο που αργότερα θα χρηματοδοτούσε την είσοδό μου στο χώρο του επαγγελματικού τζόγου για πρώτη φορά. Μάλιστα, αν δεν ήταν αυτός ο άνθρωπος, πιστεύω ότι μάλλον θα είχα επιστρέψει στα παιχνίδια ως κρουπιέρης σε casino και δε θα ήμουν εκεί που βρίσκομαι σήμερα. Γιατί όμως έτσι; Γιατί μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια που έβγαζα χρήματα παίζοντας blackjack, και βασικά ήμουν αφεντικό του εαυτού μου, απλά δεν ήθελα να γυρίσω πίσω σε μία κατάσταση όπου θα ήμουν ξανά υπάλληλος στο casino που εργαζόμουν.

Έτσι, παρά το ότι η συγκεκριμένη καριέρα μου έλαβε τέλος, ήμουν πλέον βράχος πεποίθησης στο ότι δεν ήθελα να γυρίσω πάλι στο παλιό μου αφεντικό, να σέρνομαι με το καπέλο στο χέρι και να τον παρακαλάω για δουλειά. Δε θα ήταν φυσικά επαιτεία, αλλά ήμουν πολύ περήφανος για να το κάνω αυτό. Έτσι, τη στιγμή που επέλεξα να παίξω με τα χρήματα κάποιου άλλου σε παιχνίδια όπως το blackjack, δεν είχα καταλάβει ότι ουσιαστικά έπαιρνα μια απόφαση η οποία θα άλλαζε τη ζωή μου για πάντα.

Πάντα είχα φοβερή γνώση στη διάθεσή μου. Και εκείνη την περίοδο βασιζόμουν σε μία θεωρητική βάση πάνω στο blackjack που ελάχιστοι διέθεταν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα βιβλία που είχα διαβάσει ήταν από μερικούς από τους καλύτερους θεωρητικούς του blackjack στον κόσμο και μερικούς από τους πιο επιτυχημένους υποστηρικτές του παιχνιδιού.

Είχα επίσης εσωτερική γνώση της βιομηχανίας των παιχνιδιών τζόγου έχοντας δουλέψει μέσα στα casino για εννιά χρόνια. Ήξερα ότι ξέρουν, και ήξερα ότι αυτά που δεν ξέρουν ήταν πιο σημαντικά. Κοιτώντας προς τα πίσω αυτό ήταν το πιο ανταποδοτικό αλλά και το πιο συναρπαστικό κομμάτι της ζωής μου. Αλλά όση θεωρία και να γνωρίζεις, ή όση γνώση εκ των έσω κι' αν έχεις, τίποτα δε σε προετοιμάζει για την πραγματικότητα που θα βιώσεις.

Δεν μπορείς απλά να θεωρητικολογείς για την διαδικασία, να ρισκάρεις λεφτά και να χάνεις λεφτά. Ακόμα και αν το ρίσκο ήταν κυρίως κάποιου άλλου, η συμφωνία προέβλεπε ότι και οι δύο θα βάζαμε ένα ποσοστό στα λεφτά του εγχειρήματος, οπότε και εγώ ρισκάριζα κάτι.

Όση προετοιμασία και να κάνεις, απλά δεν μπορεί ποτέ να σε προετοιμάσει για το αίσθημα και την εκτίναξη αδρεναλίνης που προκαλεί το να ρισκάρεις μεγάλα χρηματικά ποσά. Είναι το αίσθημα ότι βουλιάζεις όταν χάνεις τα μεγάλα bets, και η αυξανόμενη ένταση όταν τα μέγιστα bets παίζονται μετά από σειρά απωλειών! Είναι η ευφορία να βλέπεις το μέγιστο στοίχημα να μετατρέπεται σε blackjack, και να βλέπεις τρία bets των £500 να παίρνουν όλα μπλάκτζακ στον ίδιο γύρο...τα ζήσαμε όλα, και σε πολλές περιπτώσεις υπήρχαν περισσότερα χαμηλά σημεία παρά υψηλά.

Δεν υπήρχε τρόπος να μπορούσα να έχω το απαιτούμενο ψυχικό σθένος για να προχωρήσω μόνος μου. Αλλά το γεγονός ότι χρησιμοποιούσα τα χρήματα κάποιου άλλου μου έδινε μία καλή βάση στον επαγγελματικό τζόγο, αφού το χρηματικό ρίσκο ποτέ δε μου έκατσε καλά σε ατομικό επίπεδο... Απλά δεν ήμουν τζογαδόρος. Θα γράψω μια σειρά άρθρων που θα λέγονται “Το ημερολόγιο ενός μετρητή τραπουλόχαρτων” στα οποία θα αφηγηθώ κάποιες ιστορίες από εκείνη τη περίοδο.

Πιστεύω πάντως ότι είναι ο φόβος του να ρισκάρεις χρήματα, ή ο φόβος του να χάσεις χρήματα που εμποδίζει τους παίκτες, όχι μόνο στο blackjack αλλά σε όλες τις μορφές τζόγου, από το να φτάσουν στο απόγειο τους και τις πλήρεις δυνατότητές τους.

Στην αρχή της σταδιοδρομίας μου, είχα την τύχη να έχω ένα μαξιλάρι ασφαλείας, και έτσι θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό σ' αυτόν τον τομέα. Μου επέτρεψε έτσι να απορροφάω τις απώλειες που είχα όταν ξεκίνησα το online poker αρκετά χρόνια αργότερα, αλλά και τώρα στο ρόλο μου ως παίκτης του αθλητικού στοιχήματος. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που έχει να υπερβεί ένας τζογαδόρος, και είναι ένα εμπόδιο το οποίο είμαι υπερήφανος που το πέρασα.

Καζίνο greek.gr Τα ελληνικά καζίνο στο ίντερνετ. Ελληνικά online καζίνο